เกอิชา นาฏนารี #17: เกอิชาชาวต่างชาติ

     ตั้งแต่สมัยคริสตศักราช 1970 ได้มีชาวต่างชาติหลายคนพยายามที่จะเป็นเกอิชาในญี่ปุ่น เริ่มแรก Liza Dalby ชาวอเมริกันได้ทำงานร่วมกับเกอิชาในเขต Ponto-chou (先斗町) ในเกียวโต เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของงานวิจัยระดับปริญญาเอกของเธอ แม้เธอจะได้อยู่ใกล้ชิดและได้เรียนรู้กับเกอิชาจริงๆ ในญี่ปุ่น แต่เธอก็ไม่เคยผ่านการเปิดตัวให้เป็นเกอิชาอย่างแท้จริง

     ในเขต Gion ของจังหวัดเกียวโตไม่ยอมรับชาวต่างชาติเข้ามาฝึกฝนเพื่อเป็นเกอิชา ในขณะที่เขตอื่นในจังหวัดอื่นๆ นั้นยอมรับชาวต่างชาติ และชาวต่างชาติสามารถทำงานเป็นเกอิชาได้อย่างถูกกฎหมาย แต่สิ่งที่สำคัญมากคือต้องมีที่อยู่อาศัยถาวรในญี่ปุ่นเสียก่อน

     และต่อไปนี้คือตัวอย่างของชาวต่างชาติที่ฝึกฝนทักษะต่างๆ จนได้เป็นเกอิชาเต็มตัวในญี่ปุ่น

     1. Sayuki-san (Fiona Graham)

(ขอขอบคุณรูปภาพจาก hiveminer.com)

     เธอคือเกอิชาจากชนชาติผิวขาวคนแรกในญี่ปุ่น เธอเปิดตัวเป็นเกอิชาอย่างเป็นทางการเมื่อปี ค.ศ.2007 ใน Asakusa (浅草) ของโตเกียว ต่อมาในปี ค.ศ.2011 เธอก็ได้ย้ายออกจาก Asakusa เนื่องจากคุณแม่ (お母さん : ผู้ดูแลโอกิยะ เปรียบเสมือนแม่ของเกอิชาทุกคนในโอกิยะนั้น) ประจำโอกิยะของเธอเลิกเป็นเกอิชาและปิดโอกิยะ (置屋 : สำนักเกอิชา) ที่เธอได้อาศัยอยู่มาโดยตลอดลง สมาคมเกอิชาประจำ Asakusa มีกฎว่าเกอิชาที่ประกอบอาชีพนี้มาเกินกว่า 4 ปีได้รับอนุญาตให้เปิดโอกิยะเป็นของตัวเองได้ แต่เมื่อคุณ Sayuki จะเปิดโอกิยะบ้าง เธอกลับถูกปฏิเสธและต่อต้านว้าไม่สามารถทำได้ เพียงเพราะเธอเป็นชาวต่างชาติ คุณ Sayuki เคยทำงานร่วมกับเกอิชาชาวญี่ปุ่นท่านอื่นๆ ทั้งในโตเกียวและในเขตอื่นทั่วญี่ปุ่นด้วย

     2. Rinka-san (Zhang Xue)

(ขอขอบคุณรูปภาพจาก Pinterest)

     ชาวจีนจากเมืองเสิ่นหยาง ในมลฑลเหลียวหนิง เธอประกอบอาชีพเกอิชาในเมือง Shimoda จังหวัด Shizuoka

     3. Ibu-san (Eve)

(ขอขอบคุณรูปภาพจาก www.sayuki.net)

คุณ Ibu (ซ้าย) และคุณ Sayuki (ขวา)

     ชาวยูเครน เธอประกอบอาชีพเกโกะในเขต Anjo จังหวัด Aichi

     4. Juri-san (Maria)
     ชาวเปรู เธอประกอบอาชีพเกโกะในรีสอร์ท ที่ Yugawara จังหวัด Kanagawa

     5. Fukutarou-san (Isabella)

(ขอขอบคุณรูปภาพจาก www.japantimes.co.jp)

     ชาวโรมาเนียน ผู้ประกอบอาชีพเกอิชาในเขต Izu-Nagaoka ของจังหวัด Shizuoka

     6. Mutsuki-san (Yi Xin Sun)
     ชาวจีน ผู้ประกอบอาชีพเกอิชาในเขต Shinagawa ของโตเกียว

ขอขอบคุณข้อมูลดีๆ จาก Wikipedia

Fumiou, Tai Sakura Okiya

เกอิชา นาฏนารี #13 : Kimicho-san เกอิชาชาวอเมริกัน(6 ตอนจบ)

     บทสัมภาษณ์ Kimicho-san ชาวอเมริกัน ผู้ทำหน้าที่เกอิชาชาวต่างขาติในโตเกียว
     โดย Geisha-kai on Tumblr
     ตอนที่ 6 (ตอนจบ)

     Q: คุณคิดว่าสภาวะทางเศรษฐกิจและการเมืองสมัยนี้เอื้อต่อการเป็นอยู่ของเกอิชาไหมคะ
     A: ปัจจุบันชาวญี่ปุ่นมีกำลังซื้อสินค้าและบริการที่หรูหราลดน้อยลงค่ะ ทำให้ศิลปะแบบญี่ปุ่นดั้งเดิมหลายแขนง รวมถึงเกอิชา กลายเป็นบริการระดับสูงที่มีราคาแพง สิ่งเหล่านี้ยังส่งผลให้การสนับสนุนเกอิชาให้ประกอบอาชีพต่อไปนี้เป็นเรื่องที่ตัดสินใจยากมากค่ะ

     Q: คุณคิดว่าสังคมเกอิชาจะเป็นอย่างไรต่อไปในอนาคต และจะมีวิธีปรับตัวเพื่อความอยู่รอดอย่างไรบ้างคะ
     A: ฉันหวังว่าศิลปะแบบดั้งเดิมทั้งหลายรวมถึงวัฒนธรรมของเกอิชานี้จะสามารถเจริญเติบโตต่อไปในอนาคตได้ เราต้องมีความทะเยอทะยานค่ะ ต้องพยายามทำให้วัฒนธรรมเหล่านี้เข้าถึงคนญี่ปุ่นและคนต่างชาติมากขึ้น และฉันก็หวังด้วยว่าจะต้องสนับสนุนให้มีการลงทุนในด้านศิลปะดั้งเดิมเพิ่มขึ้น ลองจินตนาการดูสิคะ ในอนาคต หากเกอิชา นักแสดงโนะ (能 : Noh [ละครเวทีญี่ปุ่นโบราณ]) ช่างแต่งกิโมโน และอื่นๆ อีกมาก กลายเป็นเพียงเรื่องราวในหนังสือหรือละคร นั่นคงเป็นอนาคตที่แสนเศร้า ฉันคิดว่ากุญแจสำคัญที่จะทำให้วัฒนธรรมศิลปะเหล่านี้ยังคงอยู่ต่อไป คือการรู้จักปรับตัวเข้ากับสภาพสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป อีกสิ่งหนึ่งคือต้องยอมรับเลยว่ายุครุ่งเรืองของเกอิชาได้ผ่านไปแล้ว อุปสงค์ของลูกค้าก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ดังนั้นเกอิชาต้องยอมปรับเปลี่ยนตัวเองเล็กน้อย เพื่อให้เข้ากับแขกสมัยใหม่มากกว่าเดิม ซึ่งเกียวโตก็เป็นแหล่งวัฒนธรรมด้านนี้ที่ยังคงรักษาไว้ได้เหมือนแต่เก่าก่อนมากที่สุดอยู่แล้ว ก็ต้องรักษาต่อไป ส่วนแหล่งเกอิชาที่อื่นๆ เช่น โตเกียว, Nara, Niigata และที่อื่น มันก็มีที่ว่างสำหรับการเปลี่ยนแปลงได้ ยกตัวอย่างเช่นกิจกรรมใหม่ในเกียวโต คือลานเบียร์ Kamishichiken ในเกียวโต, หรือ Gion Corner นั่นคือตัวอย่างของการปรับตัวที่เยี่ยมมากค่ะ ต่อไปเกอิชาก็จะกลายเป็นผู้ให้ความบันเทิงอันทรงคุณค่า ที่สามารถแสดงศิลปะของตนเองออกมาได้มากกว่าในงานเลี้ยง แต่จริงๆ แล้วจะเป็นอย่างไรก็ต้องค้นหากันต่อไปค่ะ

     Q: มีโอกาสไหมคะที่คนอื่นๆ ที่สนใจจะได้เป็นเกอิชาแบบคุณบ้าง
     A: ถ้าคุณต้องการจะเป็นเกอิชาจริงๆ แล้วละก็ จงเชื่อมั่นในตัวเอง คุณต้องทำได้แน่นอนค่ะ แต่มันอาจยากหรือต้องสละหลายสิ่งไป แต่ก็เหมือนฉันแหละค่ะ โดยสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ คุณต้องเรียนภาษาญี่ปุ่น ไม่ต้องรีรอ เริ่มได้เลยตอนนี้ค่ะ สิ่งนี้จะเป็นกุญแจช่วยเป็นประตูความฝันของคุณได้ หากคุณพูดภาษาญี่ปุ่นไม่ได้ เรื่องนี้จะกลายเป็นเป็นไปไม่ได้ทันทีค่ะ อย่างที่สอง คุณต้องมาญี่ปุ่นให้ได้ จากนั้นก็เริ่มเรียนรำ เรียนบรรเลงเครื่องดนตรีญี่ปุ่น เรียนเกี่ยวกับกิโมโนและชา จงพยายามต่อไป ให้ชื่อเสียงของคุณดังกึกก้อง และอย่างที่ฉันบอกไป มันยากก็จริง แต่อย่าเพิ่งท้อถอย พยายามต่อไปนะคะ หากมันคือความฝันที่คุณจริงจังจริงๆ คุณต้องทำได้แน่นอนค่ะ

     Q: เกอิชาในเกียวโตและโตเกียวแตกต่างกันอย่างไรคะ
     A: เกอิชาในสองที่นี้ค่อนข้างแตกต่างกันเลยค่ะ ฉันก็พอทราบมาบ้าง แต่ไม่เคยพบเกโกะเกียวโตตัวจริงสักทีนะคะ เกโกะที่เกียวโตมีตารางการฝึกซ้อมที่เข้มข้นจริงจังกว่า และในงานเลี้ยง โตเกียวและเกียวโตก็มีบรรยากาศที่ต่างกันด้วยค่ะ ในโตเกียว พวกเราจะมีเพลงและร่ายรำที่ทรงพลังและครึกครื้นมากกว่า แต่ระดับความเป็นทางการนั้นน้อยกว่าในเกียวโต ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลก็ขึ้นอยู่กับความต้องการของลูกค้าด้วยนะคะ

     Q: คุณคิดว่าประโยคที่ว่า “วัฒนธรรมญี่ปุ่นหลายประเภทกำลังสูญหาย” เป็นจริงไหมคะ
     A: ฉันไม่คิดว่าเป็นอย่างนั้นค่ะ เพียงแค่วิถีชีวิตของคนสมัยใหม่เปลี่ยนไปเท่านั้นเอง วัฒนธรรมหลายๆ อย่าง เช่น พิธีชงชา หรือเกอิชาและงานเลี้ยง ที่เคยเป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวัน ก็กลายเป็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นในโอกาสพิเศษเท่านั้น ส่วนตัวฉันก็พยายามจะร่วมมือกับศิลปินท่านอื่น เพื่อฟื้นฟูและค่อยๆ ปรับศิลปะเหล่านี้ให้เข้ากับวิถีชีวิตสมัยใหม่มากขึ้นค่ะ

     Q: คุณเริ่มต้นการฝึกด้วยการเป็น Shikomi หรือ Minarrai ก่อนไหมคะ แล้วที่เกียวโตเขาเรียกการฝึกฝนเหล่านี้เหมือนกันไหมคะ
     A: โอกิยะ (置屋: Okiya [สำนักเกอิชา]) ส่วนใหญ่ในโตเกียวจะไม่มีช่วง Shikomi (仕込み : Shikomi [ช่วงฝึกก่อนเป็นไมโกะ Shikomi มีหน้าที่หลักคือดูแลบ้าน ทำความสะอาด โดยไม่ได้รับอนุญาตให้แต่งกิโมโนแบบไมโกะหรือเกโกะ]) ค่ะ โดยจะทำข้อตกลงกับหญิงที่มีอาชีพอื่นอยู่แล้ว แต่ต้องการเป็นเกอิชาด้วย ด้วยสิ่งนี้นั่นเอง ที่ทำให้เกอิชาในโตเกียวไม่มีโอกาสได้อาศัยร่วมกันในโอกิยะเหมือนในเกียวโตค่ะ

**ติดตาม Kimicho-san ได้ที่ Instagram ของเธอ**

Fumiou, Tai Sakura Okiya 

ขอขอบคุณบทสัมภาษณ์จาก Geisha-kai on Tumblr

เกอิชา นาฏนารี #12: Kimicho-san เกอิชาชาวอเมริกัน(5)

     บทสัมภาษณ์ Kimicho-san ชาวอเมริกัน ผู้ทำหน้าที่เกอิชาชาวต่างขาติในโตเกียว
     โดย Geisha-kai on Tumblr
     ตอนที่ 5

     Q: ช่วงที่ยากที่สุดของการก้าวขึ้นเป็นเกอิชาตัวจริงได้นั้นคือช่วงไหนคะ

     A: บางครั้งฉันก็รู้สึกว่าการสร้างการเชื่อมโยงที่แท้จริงเข้ากับวัฒนธรรมนี้ช่างยากเหลือเกิน แต่ทุกอย่างก็ต้องอากศัยเวลาทั้งนั้นนี่คะ เรื่องภาษาก็เป็นอีกส่วนหนึ่งที่ยาก บวกกับความกดดันในการใช้ชีวิตที่ขึ้นอยู่กับอาชีพที่มีบรรทัดฐานความสามารถที่ควรจะมีสูงมาก แต่ฉันก็พยายามประกอบอาชีพนี้ต่อไปเพื่อนำเสนอศิลปะชั้นสูงให้ออกมาดีที่สุด จนทำให้ตอนนี้ทั้งการรำ การบรรเลงเครื่องดนตรี และทักษะในงานเลี้ยง เริ่มมีการพัฒนาที่ดีขึ้น ฉันจึงไม่รู้สึกว่ามีช่วงไหนยากเป็นพิเศษ เพราะฉันรักในสิ่งที่ทำไงคะ แต่ก็แอบยอมรับหน่อยๆ นะคะว่า ฉันก็รู้สึกกดดันกับการแสดงศิลปะขั้นสูงขึ้นไปอีกนิดหน่อยค่ะ

     Q: แล้วช่วงที่คุณชอบที่สุดล่ะคะ

     A: ฉันชอบความจริงที่ว่าฉันได้ตกหลุมรักในวัฒนธรรมนี้อย่างถอนตัวไม่ขึ้นแล้วค่ะ ฉันได้รับโอกาสมากมายในการศึกษาเล่าเรียนศิลปะ แม้แต่นอกห้องเรียนด้วยค่ะ ตัวอย่างเช่น ฉันเคยได้รับเชิญไปร่วมการแสดงชามิเซ็ง (三味線 : Shamisen [เครื่องดนตรีสามสายของญี่ปุ่น]) และพิธีชงชา และเดือนหน้านี้ ฉันจะไปชมการแสดงโนะค่ะ (能 : Noh [ละครเวทีญี่ปุ่นโบราณ]) เหล่านี้คือสิ่งที่ฉันใฝ่ฝันจะทำมาตั้งแต่ยังเด็ก ใฝ่ฝันว่าจะได้เป็นเกอิชา ต้องขอบคุณอาชีพนี้ที่ทำให้ฉันได้พบกับศิลปินหลายท่าน และฉันก็หวังว่าจะได้พบศิลปินท่านใหม่ๆ เพิ่มขึ้นอีกด้วยค่ะ

     Q: ลูกค้่าที่สนใจสามารถติดต่อจองคุณไปแสดงได้ที่ไหนบ้างคะ

     A: สำหรับท่านที่ใช้ภาษาอังกฤษ สามารถติดต่อฉันได้โดยตรงเลยค่ะ ที่ yoshinoya.kimicho@gmail.com และท่านที่ใช้ภาษาญี่ปุ่น ก็โทรมาได้โดยตรงเลยค่ะ เบอร์โทรศัพท์สามารถเข้าไปดูได้ที่เว็บไซต์ของเรา http://yoshinoya-geigi.com ค่ะ

     Q: คุณมีลูกค้าที่รู้จักดีเป็นของตัวเองหรือยังคะ แล้วพวกเขามีท่าทีอย่างไรบ้างกับเกอิชาชาวต่างชาติคะ

     A: ฉันยังใหม่เกินไปสำหรับการพบกับลูกค้าทั่วไปอยู่ค่ะ แต่ก็เคยมีประสบการณ์วิเศษกับแขกหลายท่าน และอยากจะพบพวกเขาอีกครั้งหากมีโอกาสค่ะ ฉันเคยพบแขกชาวญี่ปุ่นเช่นกัน แต่ถ้าเป็นเร็วๆ นี้ ฉันอยากพบแขกชาวต่างชาติมากกว่าคะ คือมันต่างกันจริงๆ นะคะ บางครั้งลูกค้าของพวกเราก็สงสัย ตื่นเต้น และมีคำถามเกี่ยวกับฉันด้วยล่ะค่ะ

     Q: ช่วยอธิบายเกี่ยวกับรายได้และเงินเดือนของเกอิชาให้พวกเราฟังหน่อยค่ะ

     A: เราจะจ้างเกอิชาไปแสดง โดยคิดเป็นรายชั่วโมงค่ะ ซึ่งราคานั้นก็แตกต่างกันไปในแต่ละสำนัก นอกจากนั้นคุณก็สามารถให้ทิปเกอิชาได้ด้วย หากคุณชื่นชอบการแสดงหรือการพูดคุยของเธอก็ควรให้ทิปค่ะ แต่ควรให้กับสำนักหรือผู้ดูแลนะคะ เพราะการให้ทิปโดยตรงกับเกอิชาดูไม่ค่อยได้รับการยอมรับเท่าไหร่

**ติดตาม Kimicho-san ได้ที่ Instagram ของเธอ**

Fumiou, Tai Sakura Okiya

ขอขอบคุณบทสัมภาษณ์จาก Geisha-kai on Tumblr

เกอิชา นาฏนารี #11: Kimicho-san เกอิชาชาวอเมริกัน(4)

     บทสัมภาษณ์ Kimicho-san ชาวอเมริกัน ผู้ทำหน้าที่เกอิชาชาวต่างขาติในโตเกียว
     โดย Geisha-kai on Tumblr
     ตอนที่ 4

     Q: ช่วยเล่าเรื่องโครงสร้างทางสังคมของ Hanamachi (花街 : เขตเกอิชา แปลตรงตัวได้ว่า "เมืองดอกไม้") ใน Shinagawa หน่อยได้ไหมคะ

     A: สำหรับเขต Shinagawa หรือถ้าจะเรียกให้เจาะจงกว่านั้นก็คือ Oimachi ตอนนี้มีโอกิยะ (置屋 : สำนักเกอิชา) ทั้งหมด 3 แห่ง ได้แก่ Yoshinoya(โอกิยะของฉันเอง), Matsunoya และ Namiki ค่ะ โดยแต่ละโอกิยะก็จะมีทั้งคุณแม่ (Okaasan[お母さん] : ผู้ควบคุมดูแลโอกิยะ) เกอิชาอาวุโส เกอิชารุ่นน้อง Hangyoku (半玉 : เกอิชาฝึกหัด) และ Minarai (見習い : เด็กฝึกขั้นรองลงมา) ที่นี่เป็นเขตเกอิชาแหล่งเล็กๆ ที่ไม่มีสำนักงานเกอิชาส่วนกลางเหมือนเขตอื่นๆ ทำให้แต่ละโอกิยะมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมาก และพวกเราก็ทำงานร่วมกันบ่อยๆ ด้วยค่ะ แม่ของ Eitarou-san (เกอิชาชายคนเดียวของญี่ปุ่น) เคยอยู่ในโอกิยะ Yoshinaya ก่อน แล้วจึงย้ายไปสร้างโอกิยะใหม่เป็นของตนเอง ซึ่งก็คือโอกิยะ Matsunoya นั่นเอง ด้วยเหตุนี้ Eitarou-san กับคุณแม่ของโอกิยะของฉันจึงสนิทกันมากๆ เลยล่ะค่ะ

     Q: จนถึงตอนนี้แล้วคุณมีไอดอลเกอิชา ที่คุณอยากจะเจริญรอยตามบ้างไหมคะ

     A: คำถามนี้ยากจังเลยนะคะ จริงๆ ฉันก็นับถือ Eitarou-san มากเลยค่ะ ทุกสิ่งที่เขาทำมาตลอดชีวิต และการประสบความสำเร็จทางด้านศิลปะล้วนแต่น่าเหลือเชื่อค่ะ ก็แอบหวังนะคะ ว่าฉันจะประสบความสำเร็จแบบนั้นได้บ้าง อีกบุคคลหนึ่งที่ฉันเคารพก็คือคุณแม่ของโอกิยะของฉันนี่แหละค่ะ ท่านทำหลายอย่างมาตลอดการประกอบอาชีพเกอิชาของท่าน ด้วยความที่ฉันยังเป็นเด็กใหม่อยู่ก็อยากจะมองหาหญิงผู้มากประสบการณ์คอยช่วยชี้แนะและเป็นแบบอย่างให้ตัวเองค่ะ

     Q: จากวันเวลาที่ผ่านไป ภาพรวมของสังคมเกอิชาเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรบ้างคะ

     A: ตอนแรกเลยฉันตกใจมากค่ะ ที่ได้รู้ว่าแม้แต่คนญี่ปุ่นเองก็มีจำนวนไม่น้อยที่เข้าใจเกอิชาแบบผิดๆ อย่างที่คนอเมริกันก็เป็น หลายที่เลยที่สังคมเกอิชาตกต่ำมากๆ หรือไม่พวกเขาก็ไม่เข้าใจว่าหน้าที่ของเกอิชาจริงๆ แล้วคืออะไร ในโตเกียว หรืออาจรวมถึงแหล่งเกอิชาอื่นๆ บางแห่ง ก็ยังมีชาวญี่ปุ่นบางกลุ่มที่ไมรู้ตัวว่ามีแหล่งเกอิชาอยู่ใกล้ๆ น่ะค่ะ ฉันเคยได้รับคำถามว่าอาชีพเกอิชาที่ฉันทำอยู่นี้คืออะไร และฉันต้องเรียนอะไรบ้าง ซึ่งคนถามนี่ก็มีทั้งคนญี่ปุ่นและชาวต่างชาติพอๆ กันเลยค่ะ สิ่งเหล่านี้ทำให้ฉันและรุ่นพี่เกอิชาของฉันต้องพยายามอย่างมากเพื่อปรับเปลี่ยนความเข้าใจผิดให้กลับมาถูกต้องค่ะ

     Q: ครอบครัวคุณมีความคิดเห็นต่ออาชีพเกอิชาของคุณอย่างไรคะ

     A: ฉันเป็นคนที่มีความคิดความสนใจแตกต่างจากคนอื่นๆ ในครอบครัวเสมอมาเลยค่ะ ก็เลยคิดว่าครอบครัวคงไม่แปลกใจเท่าไหร่หรอกค่ะ ที่เห็นฉันเป็นคนที่แตกต่างจากบรรทัดฐานที่ควรจะเป็น และเลือกที่จะเดินบนเส้นทางสายนี้ ตอนนั้นฉันไม่ค่อยได้บอกใครเกี่ยวกับความฝันของฉันนัก สิ่งนี้อาจจะทำให้เรื่องความฝันสู่การเป็นเกอิชานี้กลายเป็นเรื่องน่าแปลกใจก็ได้นะคะ ครอบครัวฉันมีความสงสัยกันอย่างมากว่า "อาชีพเกอิชาคืออะไร" ฉันก็หวังว่าเร็วๆ นี้ พวกเขาคงได้มาญี่ปุ่นและเห็นว่าอาชีพที่ฉันทำอยู่นี้คืออะไร ย่าของฉัน ท่านเคยอ่านหนังสือของ Mineko Iwasaki ที่เขียนเกี่ยวกับช่วงชีวิตการเป็นเกอิชาของเธอ ต่อมา ท่านก็เลยมีความประหลาดใจและสนใจกับอาชีพของฉัน ซึ่งนี่ทำให้ฉันประทับใจในความใส่ใจของท่านมากเลยค่ะ

**ติดตาม Kimicho-san ได้ที่ Instagram ของเธอ
   ติดตาม Eitarou-san เกอิชาชายคนเดียวของญี่ปุ่นได้ที่ Facebook และ ameblo ของเขา**

Fumiou, Tai Sakura Okiya

ขอขอบคุณบทสัมภาษณ์จาก Geisha-kai on Tumblr

เกอิชา นาฏนารี #10: Kimicho-san เกอิชาชาวอเมริกัน(3)

     บทสัมภาษณ์ Kimicho-san ชาวอเมริกัน ผู้ทำหน้าที่เกอิชาชาวต่างขาติในโตเกียว
     โดย Geisha-kai on Tumblr
     ตอนที่ 3

     Q: คุณฝึกฝนทักษะต่างๆ เพื่อเป็นเกอิชาในเวลานานเท่าไหร่คะ แล้วการฝึกมีขั้นตอนอะไรบ้าง

     A: ช่วงที่ฉันยังเป็นเด็กฝึก ก็ได้ Okaasan (お母さん ; ผู้ดูแลโอกิยะ) และคุณครูทุกท่านช่วยสนับสนุนนี่แหละค่ะ ในโอกิยะ (置屋 : สำนักเกอิชา) ของเราก็จะมีทั้งรุ่นพี่ที่เป็นเกอิชาเต็มตัวและเด็กฝึก พี่สาวของฉัน Nanoha-san เธอเริ่มทำงานสายนี้ด้วยการเป็น Hangyoku (半玉 : เกอิชาฝึกหัด) เพราะตอนนั้นเธอเพิ่งอายุได้ 20 ปีเอง

     Q: ชื่อในวงการเกอิชาของคุณหมายความว่าอะไร และใครเป็นคนตั้งให้คะ

     A: ชื่อในวงการของฉัน "Kimicho (君蝶)" มาจากอักษรสองตัวค่ะ "Kimi (君)" เป็นอีกคำที่ใช้สำหรับเรียก "คุณ" หรือคนที่เป็นที่รัก ส่วน "Cho (蝶)" มาจากคำว่า Chocho ที่แปลว่า "ผีเสื้อ" รวมแล้วก็แปลได้ว่า "ผีเสื้อของคุณ" ค่ะ เด็กฝึกอีกสองคนที่เริ่มการฝึกพร้อมฉันก็ได้รับชื่อที่มีอักษร "Kimi (君)" เหมือนกันค่ะ พวกเธอได้ชื่อว่า "Kimichiyo" และ "Kimiho" ค่ะ คำว่า Chiyo ค่อนข้างจะแปลยากหน่อย แต่ก็ประมาณว่ามีอายุยืนยาว ในกรณีนี้ Okaasan เลือกชื่อนี้ให้เธอ เพราะเธอเป็นคนที่ฉลาดรอบรู้ทีเดียวค่ะ ส่วนคำว่า "Ho" มาจากอักษร "Takara (宝)" ที่แปลว่าขุมสมบัติ และที่สำคัญ ในโอกิยะของเรา Okaasan จะเลือกชื่อให้กับเราตามบุคลิกของแต่ละคนด้วยค่ะ

     Q: คุณแต่งชุดกิโมโนด้วยตัวเองหรือเปล่าคะ

     A: ในชีวิตประจำวันฉันแต่งเองค่ะ ส่วนสำหรับงานเลี้ยง เราไม่ได้มีช่างแต่งกิโมโนมาแต่งให้เหมือนในเกียวโต ดังนั้น Okaasan จึงมักทำหน้าที่นี้ค่ะ บางครั้งเราก็ช่วยแต่งให้กันและกันด้วย เพราะเราใช้ตู้เสื้อผ้าตู้เดียวกัน และมักจะเลือกเสื้อผ้าด้วยกันค่ะ

     Q: ลายหรือรูปแบบกิโมโนแบบไหนที่คุณชอบมากที่สุดคะ

     A: ฉันชอบหลายลายมากเลยค่ะ มันเลือกยากจริงๆ อาจเป็น Kingyo (金魚 : ปลาทอง) สำหรับฤดูร้อน, Rangiku (乱菊 : ดอกเบญจมาศ), Tsuru (鶴 : นกกระเรียน), Sensu (扇 : พัด) และ Tsudzumi (鼓 : กลอง) ค่ะ 

     Q: คุณเคยพบเกโกะ (芸子 : เกอิชาในสำเนียงคันไซ) หรือไมโกะ (舞妓 : เกโกะฝึกหัด) จากเกียวโตไหมคะ และคุณเคยลองพยายามเป็นเกอิชาในจังหวัดอื่นนอกจากโตเกียวไหมคะ

     A: ฉันยังไม่เคยพบเกโกะหรือไมโกะจากเกียวโตเลยค่ะ จะทำให้ความฝันนี้เป็นจริงได้อย่างไรนะ ฉันหวังว่าในอนาคต หากฉันมีทักษะภาษาญี่ปุ่นมากพอแล้ว ฉันก็อยากจะคว้าโอกาสที่สำคัญนี้ไว้เช่นกันค่ะ ตอนแรก นอกจากโตเกียวแล้ว ฉันก็ได้ติดต่อกับโอกิยะใน Niigata (新潟) และ Shizuoka (静岡) เหมือนกันค่ะแต่ส่วนใหญ่แล้วจริงๆ ก็เป็นโอกิยะในโตเกียวนี่แหละค่ะ

**ติดตาม Kimicho-san ได้ที่ Instagram ของเธอ**

Fumiou, Tai Sakura Okiya

ขอขอบคุณบทสัมภาษณ์จาก Geisha-kai on Tumblr

เกอิชา นาฏนารี #9: Kimicho-san เกอิชาชาวอเมริกัน(2)

     บทสัมภาษณ์ Kimicho-san ชาวอเมริกัน ผู้ทำหน้าที่เกอิชาชาวต่างขาติในโตเกียว
     โดย Geisha-kai on Tumblr
     ตอนที่ 2

     Q: ตอนนี้คุณอาศัยอยู่ที่ไหน และติดต่อกับโอกิยะ (置屋 : สำนักเกอิชา) ของคุณอย่างไรคะ
     A:  ฉันอาศัยอยู่ที่อพาร์ทเม้นในโตเกียวของฉันเองค่ะ และก็โชคดีมากๆ ที่มันอยู่ใกล้อาคารสำหรับฝึกซ้อม และ Ryotei (料亭 : ร้านอาหารหรือภัตตาคารสไตล์ญี่ปุ่น) สถานที่ทำงานของเราด้วยค่ะ 

     Q: ก่อนหน้านี้ คุณสนใจในกิโมโนและวัฒนธรรมญี่ปุ่นขนาดนี้ไหมคะ

     A: ครั้งแรกที่ฉันตกหลุมรักในวัฒนธรรมญี่ปุ่น ตอนนั้นฉันเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาค่ะ ฉันเจอหนังสือเกี่ยวกับ Kabuki (歌舞伎 : ละครญี่ปุ่นโบราณ) ในห้องสมุดโรงเรียน สิ่งที่ดึงดูดฉันไม่ใช่ Kabuki แต่เป็นรูปของ Maiko (舞妓 : เกอิชาฝึกหัด) ค่ะ ฉันเอาแต่จ้องมองรูปเหล่านั้นพร้อมคิดว่าพวกเธอต้องเป็นนางฟ้าหรือไม่ก็เจ้าหญิงแน่ๆ เลย ด้วยความเป็นเด็ก ฉันถูกชักจูงเข้าสู่เส้นทางนี้อย่างง่ายดาย ฉันเรียนรู้วัฒนธรรมญี่ปุ่นมากขึ้นมากขึ้น และซึมซับข้อมูลมากมายจากหนังสือและเว็บไซต์ที่อ่าน แต่ฉันก็ไม่มีโอกาสได้สวมกิโมโนหรือเรียนการร่ายรำจริงจังสักที จนกระทั่งเดินทางมาญี่ปุ่นนี่แหละค่ะ

     Q: คุณค้นพบตัวเองว่าอยากเป็นเกอิชาตอนไหนคะ

     A: เกอิชาเป็นความฝันของฉันเสมอมา แต่ก็ได้แต่ฝันว่าถ้าฉันได้เป็นเกอิชาจริงๆ จะมีความสุขถึงเพียงใดกันนะ เพราะตอนนั้น การเป็นคนต่างชาติ และจะเป็นเกอิชาที่ญี่ปุ่นได้นั้นดูเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ฉันจึงเก็บให้มันเป็นเพียงฝันลมๆ แล้งๆ ในใจ จนกระทั่งได้พบเกอิชาที่ Nagasaki ตอนนั้นฉันคิดเพียงว่าต้องให้โอกาสตัวเองได้คว้าฝันค่ะ

     Q: คุณเริ่มเรียนภาษาญี่ปุ่นตอนไหนคะ แล้วคิดว่าส่วนไหนยากที่สุด

     A: ฉันเรียนภาษาญี่ปุ่นอยู่ที่อเมริกามาประมาณปีนึงค่ะ บวกกับใช้ในชีวิตประจำวันจริงๆ ที่ญี่ปุ่นอีกหนึ่งปีก็เป็นสองปี ต้องยอมรับเลยค่ะว่าภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาที่ยาก ฉันพยายามอย่างมากที่จะใช้ภาษาสุภาพในสถานการณ์ที่เป็นทางการ ซึ่งก็โชคดีที่ชาวญี่ปุ่นเขาเข้าใจคนที่ไม่ได้พูดเป็นภาษาแม่ คนที่พยายามจะเรียนรู้ และพวกเขาก็พร้อมที่จะช่วยเหลือคุณเสมอเมื่อคุณพูดไม่ถูกต้องค่ะ

     Q: ภาพในความคิดที่คุณเคยนึงถึงเกี่ยวกับเกอิชาก่อนมาญี่ปุ่นเป็นอย่างไรบ้างคะ

     A: ฉันตกใจมากเมื่อพบว่าเกอิชาที่โตเกียวไม่ได้ทาหน้าขาวเข้าร่วมงานเลี้ยงตลอดน่ะค่ะ เรื่องนี้กลายเป็นว่าลูกค้าสามารถเลือกได้ ขึ้นอยู่กับราคาที่ต้องการและรสนิยมของพวกเขา ซึ่งฉันเองก็คิดว่านี่เป็นวิธีที่ดีทีเดียว ที่จะเพิ่มการเข้าถึงเกอิชาและลูกค้าที่ขยายขอบเขตกว้างขึ้นค่ะ

**ติดตาม Kimicho-san ได้ที่ Instagram ของเธอ**

Fumiou, Tai Sakura Okiya

ขอขอบคุณบทสัมภาษณ์จาก Geisha-kai on Tumblr

เกอิชา นาฏนารี #8: Kimicho-san เกอิชาชาวอเมริกัน(1)

     บทสัมภาษณ์ Kimicho-san ชาวอเมริกัน ผู้ทำหน้าที่เกอิชาชาวต่างขาติในโตเกียว
     โดย Geisha-kai on Tumblr
     ตอนที่ 1

     Q: ช่วยแนะนำตัวหน่อยค่ะ
     A: สวัสดีค่ะ ฉันอายุ 25 ปี มาจาก Saint Louis, รัฐ Missouri อันเป็นเมืองเกษตรกรรมเล็กๆ ทางตอนกลางของสหรัฐอเมริกาค่ะ เมืองนี้มีประชากรประมาณ 2,000 คน และห่างไกลจากโตเกียวมาก ตอนนั้น นอกจากวัฒนธรรมญี่ปุ่นแล้ว ฉันก็ชอบแมว บัลเลต์ และการทำอาหารด้วยค่ะ

     Q: เรื่องราวการก้าวเข้าสู่การเป็นเกอิชาของคุณเป็นอย่างไรคะ
     A: ฉันหลงไหลในวัฒนะธรรมญี่ปุ่นตั้งแต่เด็ก เมื่อครั้งที่ฉันจบชั้นมัธยมปลาย ตอนนั้นฉันคิดไม่ออกเลยค่ะว่าอาชีพไหนที่เหมาะกับตัวเอง ก็เลยลองเรียนหลายสาขามากๆ แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจได้ว่าฉันจะวิ่งตามความฝัน ด้วยการเริ่มเรียนภาษาและวัฒนธรรมญี่ปุ่นค่ะ ฉันเรียนอยู่ที่อเมริกาหนึ่งปีเต็ม แล้วต่อมาฉันก็ได้มีโอกาสมาศึกษาต่อที่ Nagasaki นั่นเป็นการย้ายที่อยู่ของฉันเป็นครั้งแรกเลยล่ะค่ะ เมื่อย้ายมาญี่ปุ่นแล้ว ฉันได้เรียนวิชาที่น่าสนใจมากมาย หนึ่งในนั้นคือตอนที่ฉันไปทัศนศึกษาเพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับวัดและศาลเจ้า ครูกล่าวถึงเกอิชาใน Nagasaki ด้วย นั่นทำให้เหมือนมีไฟลุกขึ้นมาในตัวฉันนับแต่ตอนนั้น ฉันได้แต่คิดว่ามันน่าเหลือเชื่อแค่ไหน ที่ฉันมาอยู่ที่ญี่ปุ่น ในเมืองเดียวกับเกอิชาตอนนี้ ฉันก็ไม่ได้คิดหรอกค่ะว่ามันจะเป็นไปได้ ตอนแรกก็แค่ต้องการจะพบพวกเขาเท่านั้น แต่หลังจากนั้นฉันก็คิดว่า ลองหน่อยน่า... มันอาจเป็นไปได้! แล้วฉันก็เริ่มพยายามเพื่อที่จะได้เป็นเกอิชา สุดท้ายฉันก็ทำได้ค่ะ และฉันคงอยากจะเตะตัวเอง ถ้าหากตอนฉันไม่แม้แต่คิดจะลองพยายาม

     Q: แล้วขั้นตอนสู่การเป็นเกอิชาของชาวต่างชาตินั้นยากมากไหมคะ เพื่อนร่วมงานของคุณ เกอิชาชาวญี่ปุ่นเขาดูแลคุณดีไหมคะ
     A: ทุกครั้งที่ได้รับคำถามกว้างๆ ลักษณะนี้ ฉันพยายามอย่างมากเลยค่ะที่จะไม่ตอบไปเกี่ยวกับคนหรือวัฒนธรรมญี่ปุ่นตรงๆ เพราะประสบการณ์ของฉันมันไม่สามารถตัดสินได้ ว่าจะเป็นเช่นนั้นเสมอ แต่สำหรับฉันนะคะ ชีวิตก็มีขึ้นมีลงเสมอ ก้าวแรกของฉันนั้นต้องขอบคุณคุณครูที่รู้จักคนที่เกี่ยวข้องกับเกอิชาใน Nagasaki ค่ะ จากนั้นฉันได้มีโอกาสเข้าไปในสำนักงานที่ดูแลเรื่องเกอิชา และดูการฝึกซ้อมนิดหน่อย ตอนนั้นฉันทำตัวสงบเสงี่ยมประหนึ่งว่าพวกเขาจะยอมรับฉัน และฝึกฉันให้เป็นเกอิชา แต่ตอนนั้นฉันยังพูดภาษาญี่ปุ่นได้ไม่ค่อยแข็งน่ะค่ะ ก็เลยทำให้ไม่ค่อยได้พูดคุยกับเกอิชาใน Nagasaki ตัวต่อตัวสักเท่าไร เกอิชาอาวุโสที่นี่ใจดีมาก แต่พวกเขายังดูสงสัยในตัวฉันมาก ฉันก็เข้าใจนะคะ สุดท้ายพวกเขาจึงตัดสินใจไม่รับฉันเข้าฝึกค่ะ ต่อมาฉันติดต่อสำนักเกอิชาที่อื่นๆ ผ่านเว็บไซต์ ผู้ดูแลสำนักปัจจุบันของฉัน (Okaasan) ก็มีมุมมองว่าเขตเกอิชาใน Oimachi (เขต Shinagawa, โตเกียว) ควรมีการปรับปรุงบ้าง ใช่ค่ะ เธอเป็นคนที่มีมุมมองเปิดกว้างต่อความพยายามของฉันมาก ฉันจึงได้เข้ารับการฝึกที่นั่น และก็โชคดีมากจริงๆ ที่รุ่นพี่ทั้งหลายดีกับฉันและคอยสนับสนุนฉันเสมอ แต่ก็มีบ้างนะคะ คนที่ยังสงสัย ระแวงกันอยู่ แต่ฉันก็เข้าใจพวกเขาค่ะ

**ติดตาม Kimicho-san ได้ที่ Instagram ของเธอ**

Fumiou, Tai Sakura Okiya

ขอขอบคุณบทสัมภาษณ์จาก Geisha-kai on Tumblr